چقدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت رو ازت دزديد و به جاش يه زخم هميشگي رو قلب هديه داد زول بزني و بجايي اينكه لبريز كينه و نفرت شي حس كني كه هنوزم دوسش داري چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بدي كه  يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده چقدر سخته تو خيالت ساعت ها باهش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشك گونهاتو خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه كه هنوزم دوسش داري چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشكني و آنوقت آروم زير لب بگي گل من باغچه نو مبارك.